Malta… wyspa słońca, skał i …passticci!

Samolot ląduje, a w nas rośnie ekscytacja – rzadko szkoła wysyła nas na bajeczną wyspę! Pierwszego wieczoru, po zakwaterowaniu się w hotelu, ruszyliśmy na nocne zwiedzanie. Malta po zmroku wygląda jak pocztówka z wakacji – klimatyczne światła, ciepły wiatr i… zero mew! Totalnie. Ani jednej. Tylko spokój i uliczne koty z dumną miną (jakby chciały powiedzieć: „Spadajcie, to nasze podwórko!”).

Przede wszystkim – Valletta, czyli stolica. Nowoczesny parlament wyglądający jak z betonu i pikseli, zaraz obok – fontanna Trytona, która nie pryska, ale artystycznie leje wodę. No i te mury obronne – tak wielkie, że nawet nasze problemy z matmą schowają się za nimi idealnie!

Codzienny pokaz wystrzału z armaty – na serio! Taka lokalna tradycja ku pamięci obrony stolicy. Dym, huk i pełna powaga! I wszyscy patrzą z otwartą buzią. Włącznie z nami.

Mdina – znana też jako Ciche Miasto. Tam czas się zatrzymał. Zero ruchu ulicznego. Tylko kamienne uliczki i budynki wkomponowane w skałę, bo Malta leży na wapiennym podłożu. Jak nie masz wapienia, to nie budujesz – prosta zasada. Wygląda to jak plan filmowy, tylko bez green screen’a.

Wbrew pozorom – relax level expert. A potem był hit wycieczki: Blue Lagoon! Rejs motorówką, krystaliczna woda (serio, widać dno), słońce i integracja jak z reklamy coli. Jedni pływali, drudzy chillowali, a trzeci robili zdjęcia, które zaraz wrzucali na fejsa.

Pasticci – małe ciastka z nadzieniem. Wyglądają niepozornie, ale po jednym masz ochotę zjeść dziesięć. Mieszkańcy Malty traktują je jak my pierogi. Uczta kulinarna codziennie! Niebo w gębie!